Πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί η σανκάλπα με τα παιδιά; Πώς μπορούμε να αποφύγουμε την προβολή των δικών μας επιθυμιών στα παιδιά και πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσουν τις δυσκολίες στις σχέσεις με τους γονείς;

Ο Σουάμι Σιβανάντα συνήθιζε να λέει ότι τα παιδιά είναι κομμάτια πηλού και μπορείς να τα διαμορφώσεις με όποιον τρόπο θέλεις. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά δυστυχώς εμείς δεν έχουμε διαμορφωθεί σωστά και μας λείπει η κατανόηση του πώς να διαμορφώνουμε σωστά τους άλλους. Παρόλο που η δήλωση του Σουάμι Σιβανάντα είναι σωστή, δεν μπορούμε να την εφαρμόσουμε.

Αντί να δουλεύουμε με τα παιδιά, ως πρώτο βήμα θα συνιστούσα στους γονείς να δουλέψουν με τον εαυτό τους. Είναι η γενική τάση των γονέων να γίνονται ο δικαστής, ο ένορκος και ο δήμιος των παιδιών τους κάθε φορά που διαπράττουν οποιαδήποτε πράξη. Το παιδί βλέπει πάντα τους γονείς ως την εξουσία. Οι γονείς είναι οι μορφές εξουσίας και το παιδί είναι πάντα θύμα αυτής της εξουσίας. Όσο κι αν αγαπάτε το παιδί σας, αυτή η εικόνα υπάρχει πάντα.
Το πρώτο σημείο που προτείνει η γιόγκα είναι ότι πρέπει να αλλάξετε τον εαυτό σας και να προσπαθήσετε να γίνετε φίλος του παιδιού σας.

Η φιλία έχει πολύ μεγάλη επιρροή στη ζωή ενός ανθρώπου και στη ζωή ενός παιδιού. Τα παιδιά θα ακούσουν και θα ακολουθήσουν αυτά που λένε τα άλλα παιδιά, επειδή δεν υπάρχουν εμπόδια- βλέπουν ο ένας τον άλλον ως ίσο. Ακόμα και όταν μεγαλώσουν, ωριμάζει η έννοια της ισότητας μεταξύ των φίλων. Παραμένετε φίλοι με εκείνους που ήταν φίλοι σας στην παιδική ηλικία και αποφεύγετε εκείνους που τοποθετήσατε στο βάθρο της εξουσίας. Αν δείτε τον καθηγητή σας στο γυμνάσιο να περπατάει στο δρόμο, θα τον αποφύγετε αν μπορείτε. Αν δεν υπάρχει τρόπος να αποφύγετε τον καθηγητή, θα τον χαιρετήσετε, αλλά τα πόδια σας θα τρέμουν.

Έτσι, η πρώτη προσπάθεια που πρέπει να κάνουν οι γονείς είναι να γίνουν φίλοι με τα παιδιά τους.

Δεύτερον, αφού γίνετε φίλοι με τα παιδιά σας, πρέπει να τα ενθαρρύνετε να εκφράζουν τη θετική τους φύση. Ως παράδειγμα, μου έρχεται στο μυαλό μια αληθινή ιστορία για μια οικογένεια που είχε ένα μικρό παιδί. Κάθε φορά που οι γονείς ήθελαν να πάνε σινεμά έλεγαν στο παιδί ένα ψέμα, όχι ότι θα πήγαιναν σινεμά. Αλλά διαισθητικά το παιδί ήξερε ότι οι γονείς του έκρυβαν κάτι από αυτό και άρχισε να επαναστατεί ενάντια στις οδηγίες τους. Ήταν μια διαισθητική αντίδραση. Οι ενήλικες λειτουργούν στο επίπεδο της διάνοιας, αλλά τα παιδιά λειτουργούν στο επίπεδο της διαίσθησης. Ως εκ τούτου, είναι σε θέση να αντιληφθούν πολλά πράγματα διαισθητικά, τα οποία οι ενήλικες προσπαθούν να τους κρύψουν διανοητικά. Ξέρουν πότε κάποιος τους λέει ψέματα και ξέρουν πότε κάποιος τους λέει την αλήθεια. Ξέρουν πότε κάποιος προσπαθεί να τα ελέγξει και ξέρουν πότε κάποιος προσπαθεί να τα αφήσει να είναι ελεύθερα. Οι αντιδράσεις τους είναι διαφορετικές, οι εκφράσεις τους είναι διαφορετικές, τα μάτια τους είναι διαφορετικά, το χαμόγελό τους είναι διαφορετικό σε κάθε κατάσταση.

Μόλις γίνετε φίλοι με το παιδί σας, αν είστε σε θέση να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματά του, όντας ειλικρινής μαζί του, τότε δεν χρειάζεται να έχετε μια σανκάλπα ειδικά τροποποιημένη ή φτιαγμένη για παιδιά, γιατί μαθαίνουν από το παράδειγμα. Όλοι μας μαθαίνουμε από το παράδειγμα, αλλά δεν μπορούμε να διατηρήσουμε το παράδειγμα στη ζωή μας για πολύ καιρό λόγω της προετοιμασίας μας ή των πεποιθήσεών μας ή του τρόπου ζωής μας, όποια και αν είναι η νοοτροπία, όποιος και αν είναι ο λόγος. Αλλά τα παιδιά μαθαίνουν από το παράδειγμα και ζουν από το παράδειγμα. Έτσι, το να είστε ειλικρινείς με το παιδί σας θα αναδείξει αυτόματα το καλύτερο σε αυτό.
Τρίτον, αν αισθάνεστε ότι το παιδί είναι ανασταλμένο σε κάποιους τομείς της φύσης ή της προσωπικότητάς του, όπως είναι η συστολή ή η αδυναμία αλληλεπίδρασης με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικιακής ομάδας, έχει δυσκολίες στη σχέση με τους ανθρώπους, έχει κάποια μορφή ανασφάλειας ή αναστολής, έχει δυσκολίες με τη μελέτη, με τη συγκέντρωση, τη συγκράτηση και τη μνήμη, τότε μπορείτε να ξεκινήσετε με απλές σανκάλπες που ενθαρρύνουν τη θετική έκφραση στη ζωή του παιδιού. Μια πολύ ευρεία και βασική σανκάλπα που δίνουμε γενικά στα μικρά παιδιά είναι: «Είμαι δημιουργικός». Είναι πολύ απλό. Δώστε στο παιδί σας αυτήν την σανκάλπα και επίσης δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία να γίνει δημιουργικό στη ζωή του, γιατί δεν έχει νόημα να δώσετε μια σανκάλπα χωρίς να δώσετε την ευκαιρία. Αν δώσετε μια σανκάλπα, τότε πρέπει να δώσετε και τη σωστή ευκαιρία.

Έτσι, από τη δική μου οπτική γωνία, είναι οι γονείς που πρέπει να κάνουν τη σκληρή δουλειά, όχι τα παιδιά. Τα παιδιά πρέπει απλώς να ενθαρρύνονται να εκφράζονται.

Σουάμι Νιραντζανανάντα Σαρασουάτι, Aube, Γαλλία, Απρίλιος 1997