Το θέμα της φετινής Κρίσνα Αράντανα είναι η λέξη πρεμ, η οποία έχει μεταφραστεί ως τη λέξη αγάπη. Αυτή η λέξη ελκύει, αρέσει στους ανθρώπους, όμως δεν γνωρίζουν την έννοια της λέξης πρεμ ή της αγάπης. Ο Σρι Κρίσνα λέγεται πρεμαβατάρα, μια ενσάρκωση της αγάπης. Με ποιο τρόπο εκφράζεται η αγάπη που βλέπουμε σε εκείνον που αποτελεί την ενσάρκωσή της;

Η ιδέα που έχουμε για την αγάπη είναι κοινότοπη, υλική και χονδροειδής, αισθησιακή και αισθητηριακή, διανοητική και συναισθηματική, γεμάτη προσκόλληση και υπερβολικό πάθος. Είναι γεμάτη από τον στόχο να ευχαριστήσουμε τον εαυτό μας και από την σκέψη του ‘με αγαπούν’.

Ολόκληρη η κατανόηση της αγάπης είναι εντελώς εγωκεντρική με έναν διαστρεβλωμένο τρόπο, αφού η ιδέα είναι να παρέχουμε ικανοποίηση στον εαυτό μας και να νιώσουμε ασφαλείς και σίγουροι με τη σκέψη ότι ‘κάποιος με αγαπάει’. Ετούτες οι σκέψεις είναι μόνο διανοητικές από τη δική σας σκοπιά, κατανόηση, προσδοκίες και σαμσκάρας.

Οι άνθρωποι έχουν ορίσει την αγάπη με διάφορους τρόπους, όμως όλοι αυτοί οι ορισμοί είναι επίσης διανοητικοί. Κανείς δεν έχει προσπαθήσει να δει τις πρακτικότητες της αγάπης, τις συμπεριφορές και τις πράξεις της αγάπης που αποτελούν την πραγματική προβολή της αγνότητας που νιώθει κάποιος εσωτερικά. Και η προβολή της αγνότητας είναι η προβολή της αγάπης.

Στη γιόγκα υπάρχει η έννοια των διαφορετικών σωμάτων: αναμάγια κόσα, πραναμάγια κόσα, μανομάγια κόσα, βιγκιαναμάγια κόσα και ανανταμάγια κόσα.

Αυτά τα κόσας πάνε εσωτερικά – από το αναμάγια κόσα πηγαίνετε στο πραναμάγια κόσα, μια πιο λεπτοφυής πτυχή του εαυτού σας, από εκεί περνάτε στο μανομάγια κόσα, σε μια ακόμη περισσότερο λεπτοφυή πτυχή του εαυτού σας, μέχρι το ανανταμάγια κόσα, το πιο λεπτοφυές από τα κόσας. Πηγαίνετε εσωτερικά. Μέσω των κόσας είναι ένα ταξίδι προς τα μέσα.

Μετά ακολουθεί επίσης μια εκφραστική διάσταση, η οποία έχει οριστεί ως την σούνταραμ διάσταση, όπου βαδίζεις στο σώμα της αγάπης, το πρεμαμάγια κόσα.

Το σούνταραμ αντιπροσωπεύει εκείνη την επίγνωση, τον κορεσμό και τη συγχώνευση με το καθαρό αίσθημα που ονομάζεται αγάπη. Είναι επίσης μία έκφραση, γιατί η αγάπη είναι πάντα ένα αίσθημα του να δίνεις, δεν είναι ποτέ ένα αίσθημα του να λαμβάνεις.

Το πρεμαμάγια κόσα πάντα στέλνει προς τα έξω, ακτινοβολεί. Όπως ακριβώς ο ήλιος συνεχώς ακτινοβολεί φως, ακόμα και τη νύχτα, αυτή η αγάπη επίσης ακτινοβολεί φως συνεχώς, προβάλλοντάς το προς τα έξω. Δεν είναι ένα στάδιο, περισσότερο χρειάζεται να καλλιεργηθεί.

Το πρεμαμάγια κόσα είναι ένα σώμα από μόνο του, δεν είναι μια ιδέα ή μια ιδεολογική εμπειρία. Έχει ένα σώμα. Το σώμα της αγάπης έχει δύο χέρια, δύο πόδια και δύο μάτια. Μέσα από αυτά τα δύο πόδια, τα δύο χέρια και τα δύο μάτια, συνειδητοποιείται η αγάπη.

Όταν αυτή η αγάπη εκφράζεται, γίνεται τελικά το τελευταίο στάδιο της μπάκτι, εκεί που η αγάπη μετασχηματίζει το υλικό και το προσωπικό και συνδέεται μόνο με τον ανώτερο εαυτό.

Αύγουστος 2020, Ganga Darshan Vishwa Yogapeeth, Munger

 Από το βιβλίο «Premamaya Kosha», σελ. 1-3, Sw Niranjananda Sarswati