Η γιόγκα δεν είναι ένας αρχαίος μύθος θαμμένος στη λήθη. Είναι η πιο πολύτιμη κληρονομιά του παρόντος. Είναι η ουσιαστική ανάγκη τού σήμερα
και ο πολιτισμός τού αύριο.
Σουάμι Σατυανάντα Σαρασουάτι
Η γιόγκα είναι η επιστήμη του σωστού τρόπου ζωής, και έτσι σκοπός της είναι να ενσωματωθεί στην καθημερινή ζωή. Επιδρά σε όλες τις πλευρές του ατόμου: στη σωματική, τη ζωτική, τη νοητική, τη συναισθηματική, την παραψυχική και την πνευματική πλευρά.
Η λέξη γιόγκα σημαίνει «ενότητα» και προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη γιούγκ που σημαίνει «ενώνω». Αυτή η ένωση ή ενότητα περιγράφεται με πνευματικούς όρους ως ένωση της ατομικής συνειδητότητας με τη συμπαντική συνειδητότητα. Σε ένα πιο πρακτικό επίπεδο, η γιόγκα είναι ένα μέσο για την εξισορρόπηση και την εναρμόνιση του σώματος, του νου και των συναισθημάτων. Αυτό γίνεται μέσω των τεχνικών της άσανα, της πραναγιάμα, της μούντρα, της μπάντα, των σατκάρμας και του διαλογισμού και πρέπει να επιτευχθεί πριν προκύψει η ένωση με την ανώτερη πραγματικότητα.
Η επιστήμη της γιόγκα δουλεύει αρχικά με την εξωτερική πλευρά της προσωπικότητας, με το φυσικό σώμα, το οποίο για τους περισσότερους ανθρώπους είναι μια πρακτική και γνώριμη αφετηρία. Όταν βιώνουμε ανισορροπία σε αυτό το επίπεδο, τα όργανα, οι μύες και τα νεύρα δεν λειτουργούν πλέον αρμονικά, αλλά δρουν το ένα εναντίον του άλλου. Για παράδειγμα, το ενδοκρινικό σύστημα μπορεί να μη λειτουργεί κανονικά και η αποδοτικότητα του νευρικού συστήματος μειώνεται σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να εκδηλωθεί ασθένεια. Η γιόγκα έχει ως στόχο να φέρει τις διαφορες σωματικές λειτουργίες σε τέλειο συντονισμό για το καλό όλου του σώματος.
Από το φυσικό σώμα η γιόγκα προχωράει στο νοητικό και στο συναισθηματικό επίπεδο. Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από φοβίες και νευρώσεις, αποτέλεσμα του άγχους και των συναλλαγών της καθημερινής ζωής. Η γιόγκα δεν μπορεί να χορηγήσει μια θεραπεία για τη ζωή αλλά παρουσιάζει μια αποδεδειγμένη μέθοδο για την αντιμετώπισή της.
Ο Σουάμι Σιβανάντα του Ρισικές ερμήνευσε τη γιόγκα ως «ενοποίηση και εναρμόνιση της σκέψης, του λόγου και της πράξης, ή ενοποίηση κεφαλιού, καρδιάς και χεριού». Μέσω των πρακτικών της γιόγκα αναπτύσσεται η επίγνωση των αλληλεπι- δράσεων μεταξύ των συναισθηματικών, των νοητικών και των σωματικών επιπέδων και του πώς η διαταραχή σε ένα από αυτά επηρεάζει τα άλλα. Σταδιακά, αυτή η επίγνωση οδηγεί σε μια κατανόηση των πιο λεπτών περιοχών της ύπαρξης.